Zo boven, zo beneden

Alles wat ik zie in mijn moestuin, zie ik terug in mijzelf. Daar gaan de verhalen in deze blog over. Verhalen waarin ik mijzelf spiegel aan de natuur en de natuur aan mij.

Een van de natuurwetten van het universum die hierin doorwerkt is de wet van Overeenstemming. Deze wet wordt ook wel de wet van “zo boven, zo beneden; zo beneden, zo boven” genoemd.

De uitdrukking “zo boven, zo beneden” verwijst naar de overeenkomsten die bestaan tussen de macro- en de microkosmos. Het idee is dat patronen zich op verschillende niveaus van het bestaan herhalen, in het klein én in het groot. Daarmee wordt bedoeld dat processen in de natuur, bewegingen in het universum en innerlijke menselijke processen elkaar spiegelen.

De microkosmos verwijst naar het kleine: de mens, een cel, een zaadje, een gedachte, een persoonlijk levensproces.
De macrokosmos verwijst naar het grote: de natuur, de aarde, kosmische bewegingen, seizoenen en het universum als geheel.

Als we naar de natuur kijken, kunnen we bijvoorbeeld zien dat een zaadje de potentie van een volledige plant in zich draagt. Het heeft tijd, voeding, donkerte, rust, water en licht nodig om te ontkiemen.

We kunnen de menselijke ontwikkeling op dezelfde manier bekijken. Eerst is er een innerlijk verlangen. Daarna volgt een periode van stilte of verwarring, vervolgens groei en uiteindelijk bloei of vrucht dragen.

De natuur als levende spiegel waarin ik mijzelf kan zien.

Deze manier van waarnemen helpt mij bijvoorbeeld om meer vertrouwen te krijgen in fases die ongemakkelijk voelen. Een periode van stilstand of van “niets doen” voelt dan niet als “fout”, maar ervaar ik als een winterfase waarin ondergronds iets gebeurt. Het maakt niet uit hoelang zo’n fase duurt. Er zijn zaden in de natuur die vele jaren in de aarde wachten totdat de tijd rijp is om te ontkiemen. De papavers in mijn moestuin bijvoorbeeld die om de twee jaar boven de grond uitkomen.

Innerlijke en uiterlijke werelden spiegelen elkaar. Alles maakt deel uit van één groter geheel. Dat geeft mij een gevoel van verbinding, troost, betekenis, nederigheid en vertrouwen in mijn eigen innerlijke processen.

Ik hoop dat mijn verhalen jou uitnodigen om de natuur ook op die manier te ervaren.